Porady online

PRAWO DO ZACHOWKU

 

  • Prawo do zachowku

 W ubiegłym roku zmarła moja matka. Zgodnie z postanowieniem sądu cały jej majątek na podstawie testamentu nabyła jej siostra. Czy ja jako jedyny jej spadkobierca ustawowy mogę coś z jej majątku otrzymać?

Spadkobiercy ustawowi, którzy w testamencie zostali pozbawieni jakiegokolwiek udziału w spadku, mają prawo dochodzić od spadkobierców wypłacenia zachowku. Zgodnie z Kodeksem Cywilnym, zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy należy się tzw. zachowek w wysokości połowy wartości udziału jaki przypadłby tej osobie, gdyby była powołana do spadku. W niektórych sytuacjach wartość zachowku może wynosić 2/3 tego, co uprawniony mógłby uzyskać w wyniku dziedziczenia ustawowego – jeżeli jest trwale niezdolny do pracy, lub uprawniony zstępny jest małoletni.

Jeżeli więc nie otrzymał Pan od spadkodawcy /matki/ żadnej darowizny, albo nie został powołany do spadku, chociażby w postaci zapisu, to przysługuje Panu przeciwko siostrze roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia. Należy jednak pamiętać, że spadkodawca może w testamencie pozbawić zstępnych, małżonka i rodziców zachowku, czyli ich wydziedziczyć.

Pozew o zachowek składa się w sądzie według ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy, a jeżeli takiego miejsca w Polsce nie da się ustalić, według miejsca położenia majątku spadkowego. Należy to zrobić w ciągu 5 lat od ogłoszenia testamentu, gdyż później następuje przedawnienie.

Od pozwu uiścić należy opłatę sądową w wysokości 5 % od wartości przedmiotu sporu.

Podstawa prawna: art. 991-1007 Kodeksu cywilnego.

pasek

 

dodano: 10 września 2013

KIEDY MOŻNA UZYSKAĆ PRZEPUSTKĘ?

 

  • Kiedy można uzyskać przepustkę? 

Zostałem skazany na karę 25 lat pozbawienia wolności. Odbyłem już prawie 15 lat kary, obecnie przebywam w zakładzie półotwartym. Kiedy mogę starać się o przepustkę?

Skazanym odbywającym karę pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu półotwartego można udzielać przepustek, nie częściej niż raz na dwa miesiące, łącznie na okres nie przekraczający 14 dni w roku.

Przepustkę można przyznać skazanemu, którego postawa w czasie odbywania kary uzasadnia przypuszczenie, że w czasie pobytu poza zakładem karnym będzie przestrzegał porządku prawnego, po odbyciu przez niego co najmniej połowy tej części kary, po której mógłby być warunkowo przedterminowo zwolniony.  Czyli w Pana przypadku udzielanie przepustek stało się możliwe po odbyciu 7,5 roku kary.

Jeśli przepustka jest przyznawana po raz pierwszy komisja penitencjarna wyraża opinię w tym przedmiocie.

Przepustka może być również przyznana jako nagroda, w takich samych okolicznościach, jak opisane wyżej. Istnieją tu pewne ograniczenia związane z zastosowaniem środka nadzorczego sędziego penitencjarnego. Zgodnie z tymi regulacjami przyznanie ww. nagrody wymaga zgody sędziego. Dotyczy to trzech przypadków, mianowicie:

1)     skazanego odbywającego karę 25 lat pozbawienia wolności,

2)     skazanego odbywającego karę dożywotniego pozbawienia wolności oraz

3)     skazanego z zaburzeniami preferencji seksualnych za przestępstwo określone w art. 197-203 k.k. (przestępstwa przeciw wolności seksualnej i obyczajności), popełnione w związku z tymi zaburzeniami.

Dotyczy to tylko tych sytuacji, gdy osoby te odbywają karę pozbawienia wolności zakładzie karnym typu zamkniętego. W konsekwencji, gdy osoby wyżej wskazane zostały przeniesione z zakładu karnego typu zamkniętego do zakładu karnego typu półotwartego lub otwartego, zgoda sędziego na przyznanie tych nagród nie będzie wymagana.

Jest jeszcze trzecia możliwość uzyskania przepustki, tzw. przepustki losowej na czas nieprzekraczający 5 dni. O tę przepustkę można ubiegać się w każdym czasie. Jest ona udzielana w  celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego.

Podstawa prawna:  art. 91, 138 i 141a Kodeksu karnego wykonawczego. pasek

dodano: 03 września 2013

PRAWO ŁASKI

 

  • Prawo  łaski 

Jestem osobą, która działa społecznie na rzecz zakładu, w którym odbywam karę pozbawienia wolności, jak i również na rzecz innych podmiotów. W więzieniu byłem kilkadziesiąt razy nagradzany za dobre sprawowanie i udzielanie się na rzecz zakładu. Odbyłem już połowę z orzeczonej 8 lat kary pozbawienia wolności. Chciałbym opuścić zakład karny z powodu bardzo trudnej sytuacji bytowej mojej rodziny, to jest mamy i młodszego brata. Moja pomoc na rzecz rodziny jest niezbędna. Proszę o informacje na temat prawa łaski, z którego pragnę skorzystać.     

Prawo łaski jest zgodnie z art. 139 Konstytucji RP, uprawnieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Akt łaski nie zmienia wyroku sądu i nie podważa winy skazanego. Celem postępowania ułaskawieniowego jest ustalenie, czy po wydaniu prawomocnego wyroku zaistniały w życiu skazanego szczególne wydarzenia powodujące nadmierną dolegliwość wymierzonej kary.

Ułaskawienie może polegać na zmniejszeniu orzeczonej kary, na warunkowym zawieszeniu jej wykonania, przedterminowym zwolnieniu a nawet całkowitym darowaniu orzeczonej kary. Przy badaniu przesłanek do ułaskawienia uwzględnia się:

- zachowanie się oskarżonego po wydaniu wyroku,

- rozmiar wykonanej już kary,

- stan zdrowia skazanego i jego warunki rodzinne,

- naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem,

- szczególne wydarzenia, jakie nastąpiły po wydaniu wyroku.

Prezydent stosując prawo łaski rozważa opinie i sugestie pozostałych organów, biorących udział w procedurze ułaskawieniowej, to znaczy stanowiska sądu orzekającego w sprawie, opinie administracji zakładów karnych oraz wnioski Prokuratora Generalnego.

Postępowanie o ułaskawienie może toczyć się na wniosek (prośbę) osoby uprawnionej lub z urzędu. Osobami uprawnionymi do wniesienia prośby o ułaskawienie są: skazany, osoba uprawniona do składania na jego korzyść środków odwoławczych (przedstawiciel ustawowy lub osoba, pod której stałą pieczą skazany nieletni przebywa, obrońca, prokurator), krewni w linii prostej (zstępni i wstępni), przysposabiający lub przysposobiony, rodzeństwo (także przyrodnie), małżonek i osoba pozostająca ze skazanym we wspólnym pożyciu (w konkubinacie).  Z urzędu postępowanie ułaskawieniowe może wszcząć Prokurator Generalny z własnej inicjatywy lub na polecenie Prezydenta RP.

Kierowanie prośby o ułaskawienie do Prezydenta RP odbywa się przede wszystkim za pośrednictwem sądów pierwszej, ewentualnie drugiej instancji. Prośbę o ułaskawienie przedstawia się sądowi, który wydał wyrok w pierwszej instancji (rejonowemu lub okręgowemu). Zważywszy, że postępowanie o ułaskawienie może wszcząć z urzędu lub na polecenie Prezydenta RP Prokurator Generalny, prośba o ułaskawienie może być skierowana bezpośrednio do Prezydenta RP lub Prokuratora Generalnego, który akta sprawy może przedstawić Prezydentowi RP z opiniami sądów albo bez tych opinii.

Jeżeli prośba o ułaskawienie jest przedstawiona za pośrednictwem sądu, to ponowna prośba wniesiona przed upływem roku od negatywnego załatwienia poprzedniej prośby, może być pozostawiona bez biegu, a szczególnie wówczas, gdy skazany powołuje się na te same lub zbliżone okoliczności.

Pierwsza prośba o ułaskawienie nie podlega opłacie. Natomiast od każdej następnej prośby obowiązuje opłata w aktualnej wysokości 45 zł, którą należy uiścić wraz ze złożeniem prośby. Osoba, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść tej opłaty bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, może ubiegać się o zwolnienie od opłaty.

Podstawa prawna:  Art. 139 Konstytucji RP, art. 565-567  Kodeksu postepowania karnego. pasek

dodano: 03 września 2013

wpisy 1-3 z 22


Portal utworzony w ramach projektu "Ośrodek Wsparcia Ekonomii Społecznej - Subregion Łomżyński" współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach
Europejskiego Funduszu Społecznego.